“Age” by Larry Miller

(by ely m.) WHILE digging into some more email trash that’s been clogging my yahoo account (been doing this for a couple of months now– I’m sure you’ve noticed if you’re a regular “scannedthoughtero”), I came across this classic philosophical chainmail disguised as internet goobledigook. The thing is, this one actually makes a lot of sense.

And having all the time in the world, I Googled for more info about it: about George Carlin mainly, because it was attributed to this late, great standup comic. Turns out, Carlin was not the author of this standup classic. It was actually Larry Miller.

We all know who George Carlin is (yes, he’s the ponytailed  “Rufus”  in “Bill and Ted’s Excellent Adventure“).

But who the hell is Larry Miller?

He’s the gay guy from “Princess Diaries 1 and 2“– the one who did the makeover for hottie Anne Hattaway.

So, this blog will help hopefully in setting the record straight: That Larry Miller is THE MAN!

And George Carlin had a totally diferent take on “Ageing”.

Here’s the whole Classic Email:

Do you realize that the only time in our lives when we like to get old is when we’re kids?

If you’re less than 10 years old, you’re so excited about aging that you think in fractions. ‘How old are you?’

‘I’m four and A HALF!’

You’re never thirty-six and a half. You’re four and a half, going on five! That’s the key.

You get into your teens, now they can’t hold you back. You jump to the next number, or even a few ahead.

‘How old are you?’

 ‘I’m GONNA be 16!’

You could be 13, but hey, you’re gonna be 16!

And then the greatest day of your life ! You become 21. Even the words sound like a ceremony.

“You BECOME 21. Yesss!!! “

But then you

TURN 30.

Oooohh, what happened there? Makes you sound like bad milk! He TURNED; we had to throw him out. There’s no fun now, you’re Just a sour-dumpling. What’s wrong? What’s changed?

You BECOME 21

 You TURN 30

then you’re PUSHING 40.

Whoa! Put on the brakes, it’s all slipping away.

Before you know it,

you REACH 50

and your dreams are gone.

 But wait!!!

 You MAKE it to 60.

 You didn’t think you would!

  So you

BECOME 21, TURN 30, PUSH 40, REACH 50 and MAKE it to 60.

 You’ve built up so much speed

 that you HIT 70!

 After that it’s a day-by-day thing;

you HIT Wednesday!

 You GET INTO your 80’s

and every day is a complete cycle;

you HIT lunch; you TURN 4:30; you REACH bedtime.

And it doesn’t end there.

Into the 90s, you start going backwards;

‘I WAS JUST 92.’

Then a strange thing happens. If you make it over 100, you become a little kid again.

‘How old are you?’

‘I’m 100 AND A HALF!’

May you all make it to a healthy 100 and a half!!

(Here’s the actual video of Larry doing this bit.)

Here’s George Carlin’s:

And here’s the source that definitely prove where the confusion started:

Case closed.

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

Abril 19, 2010. Mga kataga , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Pilosopo PHILOSOPHY, WTF is GRAMMAR?!. 4 mga puna.

Ang Sikreto ng MAHABANG BUHAY: USE your 9 HOLES everyday!

(ni Ely M.) MARAMING bagay sa mundo ang nadidiskubre nang hindi sinasadya. Karamihan sa mga discovery na ito ay napakahalaga, gaya ng Gravity, DNA, X-rays, Atoms at ‘yung katotohanang hindi pala planeta ang Pluto.

 Pero may mga bagay ring mahalaga na hindi pa nadidiskubre. Gaya ng sikreto ng mahabang buhay. Wala pa raw nakakaalam kung ano talaga ito. “Raw?”

 Akala lang ‘yun ng mga eksperto.

 Ang totoo, alam ko na kung ano ang sikreto ng mahabang buhay: BUTAS!

 Minsang nagbibisikleta ako, nabutas ang gulong ng aking makalumang sasakyan. May pakong-ligaw na tumusok sa gulong nito at nagulat akong bigla nang pumutok ito nang napakalakas. Tumalon ako mula sa bisikleta at nalaglag sa kanal sa tabi ng kalye.

Akala ko baril.

 Naglakad ako sa kahabaang ng kalyeng ‘yun na basang-basa ang aking white walking shorts kunsaan bakat na bakat ang aking yellow walking briefs. Malalim ‘yung kinahulugan kong kanal at maamoy.

Ano nga ba ang tawag sa malalim at mabahong kanal?

 Ah, imburnal.

 Kahit basa, kailangan kong makakita ng vulcanizing shop. Alangan namang kargahin ko ang bisikleta ko nang limang kilometro pabalik sa amin.

 Makaraan ng mga dalawang kilometro, nakakita rin ako ng vulcanizing shop at ang tumulong sa akin na ayusin ang butas kong gulong ay isang matandang Indonesian.

 Kamukha niya si Gandalf ng Lord of the Rings. Brown Gandalf version nga lang. Paika-ika siya at medyo sakang kung lumakad. Pero kakaiba ang kanyang sigla at lakas. Binuhat niya ang bisikleta ko. Tinanggal niyang mag-isa ang gulong. Nilubog sa isang drum ng tubig para makita ang singaw. Pinatsehan ng goma at rugby ang butas. Binombahan ng hangin. Umupo siya sa bisekleta ko at sinubok niya itong i-pedal. Nagpaikut-ikot siya sa vulcanizing shop sakay ng bisikleta. Nag- bunny hop, wheelie at bar spin. Nanlaki ang mga mata ko sa eksenang iyon.

 Mukhang beterano ng 1934 X-Games ni Lolo. Kung may X-games na nga noon.

 Habang naghihintay ako ng aking sukli, tinanong ko siya. “Berapa umurmu?” (roughly translated: “How old are you?”) Sagot niya: “Saya seratus-tiga tahun.”

Nalaglag ang basa kong walking shorts sa sagot niyang ‘yun. Hinatak ko agad pataas bago niya makita ang SpongeBob briefs ko. “I em 103 yers old?!” ulit niya.

 Dito nagsimula ang isang “teachable moment” (words ni Oprah). Ipinasa sa akin ni “Gandalf the Brown” sikreto ng kanyang mahabang buhay:

 “Maximize the 9 holes of your body!”

Gamitin mo ang 9 na butas mo sa katawan araw-araw.

 Ito ang payo ni Lolo Antok (tunay niyang pangalan, hindi pala Gandalf), isang Indonesian na 103 years old na ngayon, may-ari ng isang vulcanizing shop 5 kilometro mula sa bahay namin.

 Tahimik akong nagbilang nang marinig ko ang kanyang payo: 2 ang butas ng mata, 2 sa tainga, 2 sa ilong, 1 sa bibig, 1 sa pwet at 1 sa ari.

Siyam nga.

 Nangiti naman si Lolo ng pilyong ngiti.

 Ipinaliwanag niya ang kanyang pilosopiya (ita-translate naming in Taglish):

 “Ang walong butas ng katawan ang pinaka-sensitibo, “ simula niya habang nakatingin sa malayo na parang may mamumuong luha sa kanyang mata.

 “Mata ang sense of sight. Ilong ang sense of smell. Bibig ang sense of taste. At ang pwet at ari naman ang pinaka-sensitive sa touch.

 “Kung nama-maximize mo ito, nama-maximize mo ang kung papaano mabuhay sa araw-araw.

 “Nama-maximize mo ang pagiging tao.

 “Naaamoy mo ang lahat, mabango man o mabaho.

 “Nalalasahan mo ang lahat: tamis, alat, asim, at pakla.

 “Nakikita mo ang lahat: kabutihan at kasamaan, kagandahan at kapangitan.

 “Naririnig mo ang lahat: musika, ingay, tsismis, katotohanan at kasinungalingan.

 “Nararamdaman mo ang sakit, sarap at hapdi ‘pag may papasok o lalabas man sa iyong katawan.

 “‘Yan ang halaga ng pagiging tao. Hindi ka dapat umiwas o magpanggap na hindi nag-e-exist ang mga damdaming ito.

 “‘Yan ang buhay. At kung buhay ka ngang talaga dapat mong maramdaman iyan nang balanse– araw-araw. Balanse dahil lahat ng sobrang paggamit sa mga butas na ito ay nakakasama sa katawan.

 “Kaya ang bibig, kung gagamitin mo sa pagsasalita, dapat gamitin mo rin ang tainga mo sa pakikinig sa sinasabi ng iba. Hindi puwedeng ikaw lang ang salita nang salita.

 “Ang tainga dapat nakikinig sa lahat ng anggulo ng isang idea o usapin. Hindi puwedeng ang pinakikinggan mo lang ay ang mga bagay na gusto mong marinig at paniwalaaan.

 “Ang ilong, kung puro baho lang ang inaamoy mo, masama rin ito sa katawan. Maghanap ka rin ng mga bagay na nagpapabango sa paligid dahil laging meron nito.

 “Ang ari dapat gamitin mo sa tamang paraan at sa tamang panahon. Tandaan mo na hindi lang ito nagbibigay ng sarap, kailangan mo rin ito sa paglalabas ng mga dumi sa katawan. Kaya umihi ka kung naiihi ka. Ilabas mo kung lalabasan ka.

 “Ang pwet ay basically ay para lang sa pag-ebak. Kung gagamitin mo ito sa ibang paraan– do it at your own risk. At huwag ka ring tae nang tae or sex nang sex. Almoranas ang resulta nang sobrang paggamit nito. Mahirap ngang dumurugo ang pwet araw-araw. At mahal ang hemorroidectomy.”

 So, I supposed sa buong 103 years ni Lolo Antok  sa mundong ito, hindi siya nakaranas ng almoranas?

 Ngumiti lang siya sa biro namin. Bumaba sa bisekleta, tumalikod at naglakad nang pa-ika-ika papalayo.

 Napangiti rin ako nang matitigan  ko ang bakas ng dugo sa likuran ng kanyang salawal.

 Napansin ko ring nag-iwan siya ng ilang patak nito sa upuan ng aking bisikleta.

 What a discovery.

 Naintindihan ko na ang ibig niyang sabihin.

Pebrero 15, 2010. Mga kataga , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Pilosopo PHILOSOPHY. 2 mga puna.