‘Di ba ‘pag “PHILIPPINE” dapat PILIPINO?

Blog Awards

(visualfrompinoydoglover.com)

(ni Ely M.) ANG katagang “Philippine” sa Tagalog ay katumbas ng katagang “Pilipinas”.

Sa Pilipinas pinakamarami ay ‘yung nagta-Tagalog, kaya ‘pag sinabing–salita ng “Pilipino” – Tagalog ang ibig sabihin niyan.

Kahit sa abroad ‘pag sinabi nilang “Oh, you’re Filipino—you speak TahGAlogk!”

Karamihan din kasi sa mga Pilipino o Filipino (pagsamahin na natin: F/Pilipino) sa pagkakaalala ko, nagkakaintindihan lang sa salitang Tagalog kahit na saan pang probinsiya ang pinanggalingan nila.

Eklat lang kadalasan ‘yung “You know, I speak in English because my Tagalog is not good.”

Ganu’n din ‘yung iba ‘pag nagsusulat:  “You know, I write in English because my Filipino is not good.”

Yeh,  yur PILIPINO is not good, but who kers?

Nag-isip ako—meron bang nagba-Blog in Fee-lee-pee-know “because their F/Pilipino is good”?

Hinanap ko ang pinakamagagaling na Pinoy Blogs sa Internet.

Kaya nag-Google ako. Tinayp ko: Best Pinoy Blogs…or Best Pilipino Blogs… or Best Filipino Blogs

Pinindot ko ‘yang lahat… isa-isa.

(Wala kasi akong magawa.)

Nadismaya ako.

Wala ni isang best site na nagpi-Pilipino.

Wala ni isang best site na nagta-Tagalog.

Ang huli kong pag-asa:

“The 2009 Philippine Blog Awards.”

Ito raw ang listahan ng pinakamagagaling na F/Pilipino Bloggers sa Pilipinas at sa ibang bansa!!!

‘ETO ang listahan ng mga nanalo.

Pinuntahan ko lahat ng site ng winners.

Magagaling silang lahat–  walang argumento riyan.

Ang mas nadismaya ako…

Bukod sa tuyongtintangbolpen.blogspot.com…  (nanalo ng “Best Post”)

Lahat ng winners hindi nagpi-F/Pilipino.

Lahat  ng winners hindi nagta-Tagalog.

Parang may mali.

Sa dinami-rami ng F/Pilipino bloggers na pagpipilian sa bawat sulok ng mundo na may Pinoy

… isa lang ang nakalusot?!

Para sa akin ngayon, si bolpen ang “Best Blogger of the Philippines.”

Tunay na Pilipino na nagta-Tagalog… nagpi-Filipino… nagpi-Pilipino…

(Teka—hindi ko kilala si Tuyong Tinta Ng Bolpen.

Wala rin akong intensyong makipagkilala.

Wala rin akong intensyon sa kontes na ‘to.

Natutuwa lang ako at pinili siya.)

Sana sa susunod—malamang hiling MO rin ito, oo IKAW na nagbabasa ngayon—

 Mas marami sanang blogs na Tagalog – F/ Pilipino ang manalo.

Para mas maging makatotohanan ‘yung katagang “Philippine” na nakasabit sa mga katagang “Blog Awards”

Dahil ang katotohanan…

Pilipino rin lang naman ang TUNAY  na makakaintindi ng mga pinagsusulat natin.

At kahit mag-type pa tayo ng patiwarik habang nagba-blog in English

puro Pinoy pa rin naman ang pabalik-balik na magbabasa ng mga bagay

at kaisipang tungkol sa Pilipinas at pagiging-Pilipino.

Tama ba ‘ko?

Oras na para i-click

ang “Reply”, “Puna” o “Komento”

Oktubre 30, 2009. Mga Marka: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . KUPAL nation. 3 mga puna.

The OFW secret RADYO

radio

(by Ely M.)“BANGUN!” ang malakas na sigaw ng radio namin kaninang umaga. For a second akala ko nagising akong bigla na nasa Pilipinas ako at nakikinig ng DZRH. Kaso ang karugtong, eh: “Apa kabar, Bapak-bapak dan Ibu-ibu?” (roughly translated “How are you, Gentlemen and Ladies?”). Nanlaki ang tenga ko habang nakangiwi. Nasa Indonesia pa rin pala ako. Indonesian radio pa rin ang umaalingawngaw. OFW pa rin ako.

Pareho lang nga pala ang meaning ng “bangun” in Tagalog at Indonesian. So, ‘yun na nga ang ginawa ko; bumangon na ako at na-miss ko na naman ang Pinas.

Habang nagkakape, bigla kong naisip, “Alangan namang walang online radio ang DZRH?

I’m one believer that the Internet was created by the Supreme Being to make His people happy-er. Kaya imposibleng wala, ‘di ba?

Humangos akong nakangiti papunta sa aking laptop at nanginginig na nag-type sa Google ng keyword na “DZRH “.

Among the Top 3 na lumabas, ito ang nakatawag ng atensyon ko:

DRZH– 666 AM Manila – Listen Online <<< CLICK THIS NOW!

May word doon saying “LISTEN”.

I clicked it.

At maluha-luha ako sa tuwa: MAY DZRH NGA ONLINE! Streaming in Live Tagalog! Loud and Clear!

Hindi lang ‘yun. In the same website you can get all other AM and FM Radio Stations!

http://radiotime.com/region/c_101036/Manila.aspx << < CLICK THIS, TOO!

Sa FM. I tried NU107, RX93, MAGIC 89.1 at DWLL–  Works fine!

Sa AM, sinubok ko rin ang DZMM (Kapamilya) at siyempre, DZBB (Kapuso) para balanced news. Ayus rin!

“Is this my lucky day?” asked the cheapskate in me.

Hmmm… Meron kayang free live streaming ng Philippine TV Shows? (ang mahal kasi ng TFC at GMA Pinoy TV ‘kala n’yo)

Naghahanap pa rin ako.

So far, wala.

But, I found this site:

http://www.dapeke.co.nr/ << CLICK THIS QUICK!!!

Then, click “Home” first para sa complete list ng ABS-CBN at GMA Shows and Live Stream.

Works like Tivo.

From A-Z. ‘Yung past shows ng Dos (from Agimat Series: Tiyagong Akyat to Wowowie) at Siyete (from 24 Oras hanggang Zorro)  meron sila. You have got to try it.

But also promise to keep these sites a secret for the sake of your kababayans abroad.

Alam n’yo naman kung gaano kahigpit ang corporate side ng mga istasyong ito.

‘Pag nagkabistuhan: Bye-bye Freebies!

At tuwing umaga mabubuwisit na naman ako sa sigaw na “Bangun” in another language.

Setyembre 25, 2009. Mga Marka: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Oh F double U!. 2 mga puna.

BAKIT may TAMBOK sa aking PANTALON?

Caught with pants down

(Ely M.) KUNG bibilangin mo ang lahat ng bagay na nakasabit sa katawan mo araw-araw, magugulat ka sa bigat ng  daigdig na pinapasan mo.

‘Eto ang mga nakabukol sa pantalon ko:

Sa kaliwang bulsa ng aking pantalon:

  • SUSI- napakaraming susi na hindi ko alam kung para buksan ang alin. Basta as far as I can remember, isa dito ay susi ng bahay namin.
  • KENDI- Stork, Mentos at isa pang kulay Cherry na wala nang balot na nakadikit na sa bulsa. Tawag ko dito “emergency snack” lalo na kung matagal ang biyahe at walang fast food na madadaanan.
  • COINS- Napakaraming barya na kung bibilangin ko, siguro kulang-kulang 50 pesos ang katumbas(kung iku-convert into pesos). Sa sobrang dami, minsan tinatanong na ako ng mga kaibigan ko kung may luslos daw ba ako.

Sa kanang bulsa ng aking pantalon:

  • 2 USB- Mga impostanteng files na kung ipi-print lahat ay makakapuno ng dalawang steel cabinets.
  • RESIBO- Ng kung anu-anong mga bagay na binili, ginamit, kinain ko at oo ‘yung iba dito, napulot ko lang sa kalye << save the earth ‘eka.
  • CELLPHONE- Kung saan naka-record ang aking non-existing social life. At dahil lumang model at sobrang laki nito, madalas itong napapagkamalan ng mga babae as my  ”talong”. I wish.

Sa kanang bulsa ko sa LIKOD ng pantalon:

  • WALLET lang- Pero hindi ganu’n kasimple dahil narito ang …
  1. Mas maraming RESIBO- Dito, nakatupi pa ang lahat. Ito ‘yung mga resibong may nakakabit na “memories” (kung sentimental ka, you know what I mean). “Ah, my FIRST foot massage…”
  2. 5 ID CARDS- 1 from college, 1 PRC Card, 3 lumang IDs galing sa tatlong huling kumpanya na pinagtrabahuhan ko. Yes, I did not surrender them. What can I do, eh, sa naiwala ko, eh.
  3. 3 MEMBERSHIP DISCOUNT CARDS- Mula sa groceries hanggang video rental at Timezone.
  4. 2 CREDIT CARDS- Ito ang pinakamabigat dalhin, lalo na pag singilan na.
  5. 2 E-LOADS- Mahirap nang maubusan habang naglo-long distance.
  6. 1 CONDOM- Mahirap nang mapalaban habang nasa long distance.
  7. 1 TOOTHPICK- Hindi kasi kasya ang toothbrush sa wallet.
  8. POST ITs- Na iba-ibang kulay. Isa sa Post-It ko ay may nakasulat: “Throw all of these  Post-Its away!”
  9. TISSUE PAPER- Kung saan nakalista ang iba’t ibang phone numbers ng hopefully  ”cute girls”  na hindi ko na matandaan kung saan ko napagkikilala. ‘Pag walang magawa, pinapahiran ko na rin ng kulangot ‘yung bawat sulok ng tissue paper kaya medyo yellowish na ito.

Sa kaliwang bulsa ko sa LIKOD ng pantalon:

  • Isang malinis na puting PANYO (strange, but true!)

Isama n’yo na riyan ang actual weight ng isang lumang Levis 501, more or less mga dalawang kilo siguro ang bigat ng lahat.

Pantalon ko pa lang ‘yan.

Kaya nga tuwing gabi, pag-uwi ko galing trabaho na pagod na pagod sa maghapong kaka-chat, este….  kakagawa ng “customer’s files”, dahan-dahan akong lalakad papasok at tatayo sa gitna ng aming malamig na kuwarto…

luluwagan ko ang aking cowboy belt

at dali-daling itataas ang aking dalawang braso…

sa sobrang bigat ng aking pantalon, automatic na itong dadausdos pababa  mula sa aking beywang tungo sa aking mga tuhod.

Titingala ako sa kisame

at ng gaya ni Mel Gibson sa “Braveheart” nu’ng kinoronggo na siya sa puwet ng isang steel rod…

sumisigaw ako ng nakakabinging…

(photofrom: www.getreligion.org … Note: Hindi ako ‘yung nasa pic. Maputi ang legs ko.)

Agosto 27, 2009. Mga Marka: , , , , , , , , , , , , , , , , . per ZONAL. 4 mga puna.

Mahirap MABUHAY ‘pag WALANG CABLE

american-idol

(Ely M.) Bago ako nag-abroad I was an idiot to think na pare-pareho ang palabas sa TV kahit saan ka pang lupalop ng mundo mapadpad—Mali. Kahit naka-cable ka pa, iba’t iba ang programming ng bawat bansa para sa same cable channel. Tailor made ito sa taste ng mga tao sa bansang tinitirhan mo. So, ang mga pelikula sa HBO sa States ay iba sa movies ng HBO Asia (kasama dito ang  ‘Pinas).

Ang bad trip niyan kung wala kang cable sa labas ng Pilipinas—kasi hindi mo ma-afford. Ang mahal nga ng cable service dito sa abroad. At ang pinaka-baddest trip ay kung hindi nag-i-English ang citizens ng bansang kinalulugaran mo. You’ll get the worst kind of “free” shows sa local channel nila.

Nu’ng bagong salta pa lang ako dito sa Indonesia at wala pa kaming cable, wala ni isang English show sa local TV. Lahat ng palabas nagba-Bahasa Indonesia (ito ang tawag sa lenguwahe dito) . Ang Bahasa Indonesia ay parang pinagrambol na Ilokano, Bisaya at Kapangpangan—para ma- imagine n’yo kung papaano ito, ‘eto ang sampol: “Bisa saya ambil uang dengan kartu kredit saya?”

Anudaw?

Can I use my credit card to withdraw money? << in English

Kaya nga tuwing manonood ako ng local TV noon with my roommate, sumasakit ang ulo namin pagkatapos. Hindi ma-comprehend ng utak ko kung anuba ang sinasabi nila?!

Anoooobaaa?!

Like the local news– ang ginagawa namin, binabase na lang namin ‘yung supposedly message ng balita according sa actions nu’ng nagsasalita or ng eksena sa video.

“Ah, nagtatakbuhan… siguro may bombang pinasabog?”

“Hindi nakatawa ‘yung mga tao, e?”

“Artista siguro ‘yang pinagkakaguluhan nila?”

“Ah, presscon?!”

“Ahhhhhh…. Oo, nga.”

“May Biogesic ka pa ba?”

“Teka, ‘eto tubig. Puwede hati tayo?”

(Note all the question marks?)

BUT it doesn’t mean na hindi marunong mag-English ang mga Indonesians sa TV. Slang  pa nga sila mag-English dahil karamihan ng celebrities dito or newscasters for that matter ay lumaki or nag-aral sa isang English speaking country, like Australia and the States. They speak Bahasa Indonesia by choice. So, dahil walang choice ang foreign-gers like us, you have to adapt to this kinda system.

On my second week sa bansang ito noong 2006, may isang gabi na hindi ako makatulog. Dahil hindi pa nga ako nakaka-adapt sa pamumuhay, binuksan ko ang TV. Mga 1 am na yata ‘yun.

At parang milagro – sa isang local channel—ipinapalabas ang Season 5 ng…

American Idol—AI…!!!

Hindi ito translated in Bahasa Indonesia… wala itong subtitles in Bahasa Indonesia.

Nagsasalita ang mga tao sa TV— IN ENGLUSH!

Nakita ko muli sina Simon Cowell, Randy Jackson at Paula Abdul na nagpapaiyak ng isang contestant na walang karapatang kumanta using their “destructive” criticisms.

Natuwa ako… at unti-unting tumulo ang isang butil ng luha sa aking mata.

Before I knew it, umiiyak na ako.

Ang dami kong naalala.

Favorite kasi namin itong panoorin sa cable TV namin sa ‘Pinas bago ako nag-aboard.

So, habang nanonood ako at umiiyak… kumakanta ang mga contestants ng kani-kanilang “Stevie Wonder” themed songs.

Naalala ko ‘yung mga kasama kong nanonood ng AI mula pa nu’ng unang ipalabas ito sa Star World channel sa Pilipinas.

‘Yung mga kumpare kong mahihilig sa karaoke na it follows (in our case) mahihilig din sa AI.

‘Yung mga dati kong kaopisina na laging idini-discuss over lunchbreak  kung bakit natsugi at nag-move on ang isang contestant.

‘Yung mga kapitbahay naming nakikinood dahil wala silang cable or pinutol na ng Sky Cable ‘yung tapped nilang linya.

‘Yung mga tawanan at alaskahan sa harap ng TV.

At ‘yung pamilya ko na naiwan sa Pinas.

Haaay nako.

Hindi ka ba naman iiyak niyan?

After the show I realized, hindi naman talaga ‘yung English language ang nami-miss ng mga tulad kong OFW na nakadestino sa isang non-English speaking country kundi ‘yung mga bagay na isinakripisyo naming huwag munang makita at marinig para lang mapaunlad ng konti ang buhay.

In some cases, like this one, kasama nga ang mga pamilyar na lengguwahe sa mga hindi mo muna maririnig.

Believe it or not, it took me nine months bago ulit nakapanood ng American Idol dito sa Indonesia.

Nu’ng finally nagka-cable na kami.

Sa awa ng Diyos.

 (photofrom: mediadecoder.blogs.com)

Agosto 12, 2009. Mga Marka: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Oh F double U!. 5 mga puna.

It was 20 Years Ago Today

the 80s

I DID NOT write this. Somebody sent it to me and it’s too good not to share with others.

Ito ‘yung mga ginagawa namin nu’ng mga huling taon ng pagkapresidente ni Cory, pagkatapos ng kauna-unahang EDSA Revolt at pagsisimula ng pagkalat ng sticker na  “EDsa ‘92″– “Ed” meaning “Eddie” Ramos– si FVR, na nanalo nu’ng 1992.

Ito ang mga huling taon ng Dekada ‘80 at ang mga unang taon ng Dekada ‘90. Ito ang panahong uso pa
ang makiuso. Kung ginagaya mo ang style ng mga artista, hindi ka tatawaging jologs.

Ito ang panahong tapos na ang Bagong Lipunan, pero malayo pa ang New Millennium. Hindi pa high-tech pero ‘di naman old fashioned. Saktong-sakto lang.

Ito ang panahon namin. “Kraakk-Booom!!!!” < sound epek ng kulog at kidlat.

Paano mo malalaman kung kabilang ka sa henerasyong ito?

Narito ang listahan na makapagpapatunay if you’re one of us.

R U?

1. Paborito mong panoorin ang Shaider, Bio-man, Maskman, Mask Rider Black, Machine Man at kung
ano-anong TV sitcom ng Japan na isinalin sa Tagalog. Break muna sa mga laro kapag alas singko na ng
hapon tuwing Sabado dahil panahon na para sa superhero marathon.

2. Alam mo ang jingle ng Nano-Nano. (isang kending lasang champoy)

3. Nanood ka ng Takeshi’s Castle at naniwala kang si Ajo Yllana talaga si Takeshi at si Smokey
Manaloto ang kanyang alalay. (Pinagiisipan mo – pano sila lumalaban sa final challenge na parang nakasakay
sila sa isang bumpcar at nagbabarilan sila gamit ang water gun gayong sa Japan ginagawa ‘yun, eh, taga
Pilipinas sila?)

4. Alam mo ang pa-contest ng Kool 106 na uulit-ulitin mong bigkasin ang “Kool 106, Kool 106″ hanggang maubusan ka ng hininga.

5. Naglaro ka ng Shake-Shake Shampoo, Monkey-Monkey-Annabelle, prikidam 123, Langit-Lupa-Impyerno, Syato, Luksong-Tinik, Luksong-Baka, 10-20 at kung ano-ano pang larong nakakapagod.

6. Pumunta ang mga taga- MILO sa school niyo at  namigay sila ng samples na nakalagay sa plastic cup na kasing laki nung sa maliit na ice cream. (at nagtaka ka, bakit hindi ganito ang lasa ng MILO kapag tinitimpla ko sa bahay namin?)

7. May malaking away ang mga METAL (mga punks na nakaitim) at mga HIPHOP (mga taong naka maluwang na puruntong na sa sobrang luwag , eh, kita na minsan na ang dalawang “santol” sa loob ng pantalon.) Nag-aabangan sa mall na may dalang baseball bat at kung anu-ano pang mga sandata. Sikat ang  kasabihang “PUNKS NOT DEAD!” pero kung gusto mong mag play safe, pwede mong tawagin ang sarili mong HIPTAL.

8. Alam mo ang universal uwian song na “Uwian na!” na kinakanta sa tono na parang doon sa ikinakasal.

9. Nagpauto ka sa Batibot pero hindi sa ATBP.

10. Nakipag-away ka para makapaglaro ng brick game. (Hi-tech na ‘yun noon)

11. Ang “text” noon ay mga karton na may sukat na 1 inch by 1 1/2 inch na may mga drawing ng pelikulang Pinoy. (At may dialog pa!). Kukuha ka ng tatlong text at pipitikin mo, sabay sigaw ng “TSOB!” Kung mananalo ka (medyo kumplikado ang explanation kung papaano– basta may “tsob”, ibig sabihin taob) bibilang ka nang ganito: “Sa-i, Mudawa, Mutayo-tayo-ta, Tomple!”

12. Dalawa lang ang todong sumikat na wrestler,  si Hulk Hogan at si Ultimate Warrior. Naniwala ka rin na namatay si Ultimate Warrior nang buhatin niya si Andre d’ Giant dahil pumutok ang mga ugat niya sa muscle.

13. Nagsayaw ka ng running man at kung anu-anong dance steps na nakapagpamukha sa’yong tanga sa  saliw
na kantang Ice Ice Baby, Wiggle It, Pray at Can’t Touch This.
-
14. Hindi ka gaanong mahilig sa That’s Entertainment at pinapanood mo lang ito tuwing Sabado kung saan nagpapagandahan ng production numbers ang Monday hanggang Friday group. (at badtrip ka sa Wednesday Group dahil pinakabaduy lagi ang performance nila!)

15. Kilala mo ang Smokey Mountain , (first and second generation)

16. Hindi pa uso noon ang sapatos na may gulong. Noon, astig ka kapag umiilaw ang swelas ng sapatos mo tuwing ia-apak mo ito. Tinawag rin itong “MightyKid”.

17. Kung lalaki ka, sikat na sikat sa’yo ang mga larong text, jolens, dampa (mga unang anyo ng pustahan), saranggola at ang dakilang manika niyo ay si GI-JOE with alipores (pelikula na ito ngayon).

19. Kung babae ka naman, ang mga laro mo with your girlfriends ay luto-lutuan, bahay-bahayan, doktor-doktoran, at kung anu-ano pang pagkukunwari. Ang dakilang manika mo ay si Barbie. (Sikat ka kung meron kang bahay, kotse at kabaong ni Barbie.)

19. Naniwala kang original ang isang (baseball) cap kapag maywalong tahi sa visor nito. At kung original ang cap mo, siguradong mai-isnatch ito ‘pag nakasakay ka nang jeep o nakadungaw sa bintana ng bus na walang air-con (remember the red JD Bus sa EDSA?)

20. Swerte ka kapag panghapon ka dahil masusubaybayan mo ang mga kapanapanabik na kaganapan sa mga paborito mong cartoon shows tuwing umaga tulad ng Cedie, Sarah, at Dog of Flanders a.k.a. Nelo. (Hindi ka ba nagtataka na sa lahat ng mga bida sa cartoons na ito, si Nelo lang ang di yumaman at namatay pa ng maaga.)

21. Alam mo ang ibig sabihin ng “TIME FIRST!”

22. Alam mo din ang ibig sabihin ng “PERIOD– NO ERASE!”

23. For girls: malamang nag-away na kyo ng ibang friends mo dahil sa T.G.I.S. at Gimik! Pero nagkakasundo kayo dahil sa Tabig Ilog. (Jologs na kung jologs pero umamin ka!)

24. Madalas kang bumili ng “Wonder Boy” sa iyong suking tindahan.

25. Nilalagyan mo ng “Pritos Ring” ang bawat daliri mo at kakainin mong isa-isa.

26. Binabatukan mo ang mga kasama mo kapag nakakita ka ng kalbo o kotseng kuba (Volkswagen) tapos magtataas ka ng peace sign.

27. At minsan yung linyang “PERIOD NO ERASE” ay may dagdag pang “AKIN PADLOCK, AKIN SUSI” (Eh, di sayo! Hehe.)

28. Noon for little girls, hindi ka “in” pag wala kang magnetic pencil case na maraming pindutan at maraming lalagyan ng lapis at kung ano ano pa.

29. Noon wala ka sa “fashion” pag wala kang Pop Swatch (‘yung relong sinlaki ng wall clock for your wrist.)

30. Kabisado mo ang “Three O’clock Prayer” dahil sa “Three O’clock Habit” at saulado mo din pati ‘yung part na “we have just as one nation started the beautiful three o’clock habit…we hope that this becomes a daily habit with you…”

Bakit kaya ganon? Kahit ’sang lupalop ka ng Pilipinas lumaki noon, eh, nakaka-relate ka sa mga pinagsasasabi ko.

Siguro’y dahil wala pang Cable at kakaunti lang ang pagpipiliang channels kaya parepareho tayo ng pinapanood. Maaaring wala pang Playstation kaya kung anu-ano na lang ang naiimbentong laro na pwedeng gawin sa kalsada o sa isang bakanteng lote.

Kung ano man ang dahilan sa pagkaparepareho ng mga karanasan natin, masaya na rin akong naging bata (at binata) ako sa panahong ito. Masarap alalahanin at balik-balikan, ‘di ba?

Haay, nako. Nakaka-miss ang ‘Pinas.

(imagefrom: fanpop.com)

Agosto 6, 2009. Mga Marka: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . TIMEtravel. 5 mga puna.

P35 Lang ang Sweldo ng Isang Senador?!!

HINDI ako ang nagsulat nito.

Galing ito sa isang kaibigan ng kapitbahay ng pinsan ng kinakapatid ng katulong ng isang manunulat pampulitika. Sa sobrang dami ng pinagpasahan, nakalimutan na nga ang pangalan ang author. Eniwey, ang mensahe naman ang mas mahalaga. Ire-relay ko na lang nang buo.

At sabay-sabay tayong magmura sa ending.

telembang

MAGANDA rin naman ang naidudulot ng pagiging prangka ni Senador Miriam Defensor-Santiago. Sa isang episode ng Correspondents sa ABS-CBN sabi ni Senator Santiago, marami ang tumatakbong Senador dahil sa laki ng budget na ibinibigay sa kanila kada buwan.

Lumalabas na ang

P35,000 suweldo nila monthly ay pakitang-tao lang sa milyun-milyong budget ng bawat senador.

Ang totoo, kada buwan ay may

P2 Milyon Fixed Monthly Budget (meaning: panggastos) ang bawat Senador.

Para sa opisina pa lang nila ay humigit-kumulang na

P500,000 ang budget nila for Maintenance and Operating Expenses (Rental, Utilities, Supplies at Domestic Travels) at

P500,000 para sa Staff at Personal expenses (personal use, ‘eka nga). Kaya para makatipid ang ibang Senador, kaunti lang ang staff na kinukuha nila. Kadalasan mga kamag-anak din nila ito. Nagtataka ka pa kung bakit mayroong mga Ghost Employees?

Bukod diyan, may

P760,000 allowance pa sila kada buwan para naman sa Foreign Travel (biyaheng abroad for whatever dahil madali namang gumawa ng dahilan). At ang masakit pa nito, hindi na kailangang i-liquidate ang mga resibo ng mga gastusin ‘yan kundi Certification lang ang Requirement. Meaning OK lang kahit walang resibo.

Heto pa, lahat sila ay Chairman ng mga Komite sa Senado. Ang Committee Chairman ay tumatanggap din ng budget na sinlaki ng tinatanggap ng isang Senador na humigit-kumulang

 P1 Milyon din! — ahehe! Nadudoble ‘ika nga ‘pag chairman ka.

Hindi sila mawawalan ng Komite dahil 24 lang ang ating mga Senador at 37 naman ang Committee sa Senado. There’s food for everybody ‘ika nga! Lumalabas na doble ang kanilang benepesiyo at kita kapag sila ay nabiyayaan ng Committee Chairmanship.

P200 milyon ang Budget para sa Pork Barrel ng mga Senador bawat taon, awtomatikong may 10% na S..O.P. o kita ng Senador na

P20 milyon. Ito ang porsiyento na ibinibigay ng mga kontratista sa mga Senador na nagbibigay sa kanila ng mga Infrastructure at Livelihood Project.

Bago matapos ang termino ng isang Senador, kumita na siya ng

P100 milyon sa Pork Barrel pa lang. Yung ibang Senador mas gahaman, hindi lang 10% kundi 20 – 30% ang komisyon ang hinihingi sa mga kontratista. Ito rin ang dahilan kung bakit napakaraming palpak proyekto ang gobyerno. Naibibigay kasi lagi ang kontrata sa pinakabobong kontraktor na pinakamalaking maglagay.

Pansinin niyo na lang ang pagbabago ng buhay ng ilan sa ating mga Senador simula nang manungkulan sa puwesto. Kung dati ay simple lang ang kanilang pamumuhay ngayon ay nakatira na sila sa mga eksklusibong subdivision, maraming bahay sa Pilipinas at abroad at mahigit lima ang sasakyan.

Ngayon nagtataka ka pa ba kung bakit gumagastos ng daan-daang milyong piso ang mga Senador sa kampanya para sa isang posisyon na P35,000 lang ang suweldo kada buwan?

Bawing-bawi pala ang gastos kapag naupo na!

ANG SARAP MAGING SENADOR! ! ! “

PLEASE COPY AND FORWARD to as many of your friends and let the whole country know na sa mga KUPAL lang napupunta ‘yung mga tax na kinakaltas sa suweldo natin tuwing kinsenas at katapusan.

Haaay, nako.

(telembangfrom)

Hunyo 18, 2009. Mga Marka: , , , , , , , , , , , , , , , , . FOOLitics. 6 mga puna.

Sa Wakas

blog cartoon

(LJI)

NGAYON ko lang na-realize marami palang ibig sabihin ang “sa wakas”.

Una, ibig sabihin may bagay na natapos. Tipong “Haaaaayy! Sa wakas! Natapos din!”

Pangalawa, senyales din ito na may magsisimula: “Haaaayy! Sa wakas ‘eto na!”

Oo nga. SA WAKAS

… nahanap ko rin ang instructions kung papaano gumawa ng isa pang blogsite sa wordpress.

…nakapili rin ako ng theme para sa blog na ito (I’m sure papalitan ko rin bukas–ulit).

… naka-formulate ng title (na tatlong oras ko yatang pinag-isipan. Ang ending ‘lang kwenta pa rin.)

Pero SA WAKAS may bago na naman akong website.

Pang-lima ko na yata ito.

Minsan tuloy naiisip ko mas nag-eenjoy pa yata akong gumawa ng website kesa mag-blog.

Kumuha na lang kaya ako ng web designing course?

Hunyo 14, 2009. Mga Marka: , , , , , , , . per ZONAL. 1 puna.

4:30

insomnia_cartoon_chruch_com

(LJI)

ALAS- kuwatro nang madaling araw.

Mahirap makatulog.

Minsan nagigising ka na lang na nag-iisip nang kung anu-ano.

Una tungkol sa mga problema sa buhay.

Pagkatapos segue sa mga nangyari nung mga nakaraang araw.

‘Yung mga nakaka-senti. Nakaka-asar.

‘Tapos ‘yung nga nakakatawa. Nakakakilig.

‘Tapos papasok sa isip mo ‘yung mga napanood mo sa TV bago ka matulog.

‘Yung pelikulang medyo bastos.

‘Yung leading lady sa pelikula na sexy.

‘Yung mga ginawa nung leading lady at leading man.

Tapos mapapatingin ka sa katabi mo.

Kakalabitin mo… “Honey…?”

Gigising siya.

At sabay…

BATOK SA ULO MO!

Habang sinasabi –

“KUNG AYAW MONG MATULOG MAGPATULOG KA!”

Diyaske.

Makapag-kape na nga lang.

Hunyo 6, 2009. Mga Marka: , , , , , , , , , . think GREEN. 2 mga puna.